Hoge toxiciteit: De effectiviteit van houtconserveringsmiddelen wordt voornamelijk bepaald door hun toxiciteit voor schadelijke organismen. Hoe groter de giftigheid voor de organismen die hout beschadigen, hoe sterker het conserverende effect. Over het algemeen worden andere middelen aan hout toegevoegd, niet alleen voor het behoud, maar ook om de stijfheid, sterkte en duurzaamheid van het hout te verbeteren.
Goede duurzaamheid en stabiliteit: Houtconserveringsmiddelen moeten relatief stabiele chemische eigenschappen bezitten. Nadat ze in hout zijn geïnjecteerd, mogen ze niet gemakkelijk vervluchtigen of uitlogen, waardoor hun beoogde toxiciteit lange tijd behouden blijft.
Sterke penetratie: Houtverduurzamingsmiddelen moeten gemakkelijk in het hout binnendringen en een bepaalde diepte van toepassing hebben.
Hoge veiligheid: Houtconserveringsmiddelen moeten een hoge toxiciteit hebben voor verschillende schimmels en insecten die hout beschadigen, maar tegelijkertijd moeten ze laag-giftig of niet-giftig zijn voor mens en dier, en mogen ze geen vervuiling of schade aan het milieu veroorzaken. Met de toenemende zorg voor het milieu en duurzame ontwikkeling krijgen zeer efficiënte en milieuvriendelijke samengestelde houtverduurzamingsmiddelen de nodige aandacht, zoals de ISU30 en ISU40 van Shanghai Oumo.
Lage corrosiviteit: Conserveermiddelen moeten een lage corrosiviteit hebben voor verschillende metalen; een bijna-neutrale pH-waarde is ideaal.
Minimale schade aan hout: Na een conserverende behandeling mogen de mechanische sterkte, goede textuur en aangename kleur van het hout idealiter niet worden aangetast, waardoor de bruikbaarheid ervan wordt gewaarborgd.
Lage prijs en ruim aanbod: Om de ontwikkeling van de houtverduurzamingsindustrie te bevorderen, moet er voldoende aanbod van houtverduurzamingsmiddelen zijn en moeten de grondstoffenprijzen laag en concurrerend zijn.
